คลังเก็บป้ายกำกับ: #นิทาน

พระรถ-เมรี (นางสิบสอง) 1

 นางสิบสอง 1 

ณ หมู่บ้านสนิทคาม ท่านนทเศรษฐีอยู่กินกับภรรยามาเป็นเวลานานหลายปีแต่ไม่มีทายาทไว้สืบสกุล ทั้งสองชวนกันไปบนบานสิ่งศักดิ์สิทธิ์เพื่อขอลูกโดยถวายกล้วย ๑๒ ใบ เป็นเครื่องเซ่นสังเวย

อยู่ต่อมาไม่นานนักภรรยาของเศรษฐีก็ให้กำเนิดบุตรสาวไล่เรียงกันถึง ๑๒ คนโดยไม่มีบุตรชายเลยแม้แต่คนเดียวที่มาของ นางสิบสอง

แต่แรกสองเศรษฐีสามีภรรยาต่างรู้สึกยินดีที่มีทายาทต่อมาฐานะกลับยากจนลงจนแทบไม่มีอะไรจะเลี้ยงดู ต่างปรึกษากันว่าควรพาลูกสาวทั้ง ๑๒ คนไปปล่อย โดยออกอุบายให้ไปช่วยกันตัดฟืนในป่าน

นางเภา น้องสาวคนสุดท้องแอบได้ยินเรื่องราว จึงพยายามคิดหาวิธีนำพวกพี่ๆ กลับบ้าน

ครั้นรุ่งเช้าขณะที่นั่งเกวียนเข้าไปในป่ากับพ่อ และแม่ นางเภาได้แอบฉีกใบตองที่ใช้ห่อข้าวของตนเอง และพี่ๆ ทิ้งไว้เป็นระยะๆ ไปตลอดทาง ตกบ่ายหลังจากช่วยกันตัดฟืนจนเหนื่อยจนเหนื่อยอ่อนแล้วสองสามีภรรยาก็ชวนลูกๆ นอนพักผ่อนตามแผนการ ครั้นเห็นลูกทุกคนหลับหมดแล้วจึงนำเกวียนกลับบ้านกันตามลำพัง

นางสิบสอง

Lady twelve 1

At Sanit Kham Village Thanet Sethi has lived with his wife for many years but there are no heirs. They invited each other to the sacred shrine to beg children, offering 12 bananas as a sacrifice.

Not long afterward, the wife of the rich man gave birth to 12 daughters, without even a son, of the twelve.

But first, the two rich husbands and wives are happy to have their heirs, the status becomes poor until almost nothing to raise. Each consulted that one of the 12 daughters should be released by plot to help cut the firewood in the hemp

Mrs. Phao, the youngest sister, secretly heard the story. Therefore trying to find a way to bring the older people home

On the morning, while the wagon sat into the forest with her father and mother, Phao secretly tore the banana leaves that were used to wrap her belongings and the elder left them all the way. In the afternoon, after helping to cut the wood until exhausted until exhausted, the two wives Invite children Plan to sleep When they saw all their children fell asleep, they brought the wagons back home alone.

ติดตามได้ ที่นี่

ขอบคุณสาระจาก Google

เสาไห้ (เสาร้องไห้) 6

ลักษ์แก่เจ้าเมือง และเหล่า

ยังมีน้ําขังอยู่เทลงในพะเนียงให้เห็นเป็นที่ประจักษ์แก่ ข้าราชบริพารโดยทั่วหน้ากัน เจ้าเมืองของมเตกพระทัยตอน มาเกิด ณ เมืองละโว้แล้ว ควรจะรีบยกกองทัพไปจับตัว

ลักษ์แก่เจ้าเมือง  ตรัสว่า บัดนี้ผู้มีบุญอัพไปจับตัวมาสังหารเสียดีกว่า

นายร่วงรู้ข่าวว่าทหารขอมยกกองทัพมาจับตัวก็หนีออกด

แกลับตัวก็หนีออกจากเมือง

ละไว้ขึ้นไปทางเหนือและได้หลบอยู่ริมวัดแห่งหนึ่งณบ้านบางคลาน เขต ลักษ์แก่เจ้าเมืองเมืองพิจิตร ได้รับความอดอยากถึงกับต้องขออาหารชาวบ้านกิน ผู้ที่มีจิต เมตตาได้นําข้าวและปลาหมอตัวหนึ่งมาให้ นายร่วงกินเนื้อปลาทั้งสอง ข้างหมดแล้วก็โยนลงไปในสระ และสั่งว่า “เจ้าจงมีชีวิตขึ้นมาเถิด” พลันปลาซึ่งไม่มีเนื้อมีแต่ก้างนั้นก็กลับมีชีวิตขึ้นมาแหวกว่ายอยู่ในน้ํา ชาวบ้านเรียกว่า ปลาก้าง ต่อมาจึงเดินทางไปถึงเขตแขวงเมืองเชลียง นายร่วงจึงหยุดพักและรู้สึกปวดท้องถ่ายจึงนั่งถ่ายที่ข้างป่าเสร็จแล้วได้ หักกิ่งไม้แห้งมาชําระและโยนทิ้งพร้อมกับสั่งว่า “จงงอกขึ้นมาเถิด”

พลันไม้นั้นก็งอกขึ้นมาเป็นต้นซึ่งมีกลิ่นเหมือนอาจม ชาวบ้านเรียกว่า ไม้ชําระพระร่วงนายร่วงพเนจรหลบหนีพวกทหารขอมอยู่เป็นเวลาหลายปี 2554 อายุครบบวชจึงอุปสมบทเป็นพระภิกษอยู่ที่วัดในเมืองสุโขทัย ชาว จึงเรียกกันว่า พระร่วงนับแต่นั้นมา วันหนึ่งนายทหารขอมซึ่งทรา

Lucky for the governors and those

There was still water that poured in the sparkling to be seen. Courtiers generally face each other The governor of the state of Mind when he was born in Lavo Should hurry to march to capture

Luck to the governor said that now people who have merit up to capture and kill better.

Mr. Loy knew the news that the Cambodian troops came to arrest him and fled.

He escaped from the city.

Leaving to the north and hiding from the edge of a temple at Ban Bang Khlan, Phichit, starving to the point of starvation, even having to ask for food to eat. You’ve eaten both of them. All over and then thrown into the pool and said, “Come, come to life.” Suddenly, the fish, which had no flesh, would come alive and swim in the water.

The villagers called the fish herring. Later, he traveled to the district of Muang Chaliang. Mr. Fall then stopped and felt a stomach ache, so he could sit and sit beside the forest. Break dry twigs to wash and throw away with the order that “Grow up”

At that time the tree sprouted, for example, which smelled like May. The villagers call it Paying wood for Ruang, Mr. Fall, wandering, fleeing the Khmer soldiers for many years 2011, becoming a monk, therefore ordained as a monk at a temple in Sukhothai. Phra Ruang since then One day, Khmer military officer, who

ติดตามได้ ที่นี่

ขอบคุณสาระจาก Google